inteet of things اينترنت اشياىچ

اینترنت اشیا هم برای این کلمه استفاده میشود، به طور کلی اشاره دارد به بسیاری از چیزها شامل اشیا و وسایل محیط پیرامونمان که به شبکه اینترنت متصل شده و

بتوان توسط اپلیکیشنهای موجود در تلفنهای هوشمند و تبلت کنترل و مدیریت شوند. اینترنت چیزها به زبان ساده، ارتباط سنسورها و دستگاهها با شبکهای است که از طریق آن میتوانند با یکدیگر و با کاربرانشان تعامل کنند. این مفهوم میتواند بهسادگی ارتباط یک گوشی هوشمند با تلویزیون باشد یا به پیچیدگی نظارت بر زیرساختهای شهری و ترافیک. ازماشین لباسشویی و یخچال گرفته تا پوشاکمان؛ این شبکه بسیاری از دستگاههای اطراف ما را در برمیگیرد.

اتحادیه بینالمللی مخابرات اینترنت چیزها را زیرساختی جهانی برای جامعه اطلاعاتی که بر اساس فناوریهای ارتباطی و اطلاعاتی دارای قابلیت تعامل پذیری از قبل موجود و رو به رشد از طریق اتصال (فیزیکی و مجازی) چیزها خدمات پیشرفته ای را ممکن میسازد،د تعریف کرده است. طبق رهنمودهای اتحادیه بینالمللی مخابرات "چیز" در عبارت اینترنت چیزها یا به یک شی از جهان فیزیکی (چیزهای فیزیکی) یا جهان اطلاعات (چیزهای مجازی) اشاره دارد که قابلیت شناسایی شدن و یکپارچه گشتن با شبکههای ارتباطی را دارا است.

اینترنت اشیا اجازه میدهد تا اشیا در سراسر زیرساختهای شبکه موجود،

از راه دور کنترل شوند و همچنین فرصت برای ادغام مستقیم از جهان فیزیکی به سیستمهای مبتنی بر کامپیوتر ایجاد کرده است و در بهبود بهرهوری، دقت و سود اقتصادی علاوه بر کاهش دخالت انسان منجر شده است را هنگامی که اینترنت اشیا با سنسورها و محرکها تکمیل میشود، تکنولوژی یک نمونه از کلاس جامعی سیستمهای سایبری فیزیکی که همچنین شامل تکنولوژیهای مانند شبکههای هوشمند، نیروگاه مجازی، خانههای هوشمند، حمل و نقل هوشمند و شهرهای هوشمند تبدیل میشود. هر چیز منحصر به فردی از طریق سیستمهای محاسباتی جاسازی شده قابل شناسایی است. اما قادر به همکاری در زیرساخت اینترنت موجود است. کارشناسان تخمین میزنند که اینترنت چیزها در حدود سی میلیارد شیئ تا سال ۲۰۲۰ تشکیل خواهد شد.

به طور معمول، انتظار میرود که اینترنت چیزها اتصال پیشرفته از دستگاهها، سیستمها و خدمات که فراتر از ارتباطات ماشین به ماشین(M2M) میرود، ارائه کند و و انواع پروتکلها، دامنهها و برنامههای کاربردی را پوشش میدهد. انتظار میرود که اتصال این دستگاههای تعبیه شده (از جمله اشیای هوشمند) به اتوماسیون در تقریباً تمامی زمینهها کمک کند، در حالیکه همچنین برنامههای کاربردی پیشرفته مانند شبکه هوشمند را قادر میسازد و به مناطق مانند شهرهای هوشمند گسترش میدهد.

چیزها، در عبارت اینترنت چیزها، میتوانند رجوع شود به طیف گسترده ای از دستگاهها مانند ایمپلنت نظارت بر قلب، فرستنده زیست تراشه در حیوانات مزرعه، حلزونهای الکتریکی در آبهای ساحلی، خودروها با سنسورها، دستگاههای تجزیه و تحلیل دی ان ای برای نظارت بر محیط زیست/ مواد غذایی/ پاتوژن یا دستگاههای عملیات میدانی که بتش نشانان در عملیات جستجو و نجات کمک میکند.دانشمندان حقوقی چیزها را به عنوان یک نا ترکیبی از سختافزار نرمافزار اطلاعات خدمات قلمداد میکنند.

پرسش مهر...